مدیریت شهری و پیشگیری از جرم

نویسندگان

چکیده

با تشکیل اجتماعات بشری و شکل‌گیری شهرها، روند وقوع جرم رو به فزونی نهاده و هرچه این اجتماعات گسترده‌تر گردد، دامنة وقوع جرم نیز افزون می‌گردد و لزوم مبارزه با آن و برنامه‌ریزی در جهت پیشگیری از جرم، امری انکارناپذیر و ضروری می‌نماید. علماء علم جامعه‌شناسی و جرم‌شناسی، هر یک از منظری، جرم و راهکارهای پیشگیری از آن را مورد مطالعه قرارداده‌اند، اما آنچه را که نباید هیچ‌گاه از نظر دور داشت، نقش مؤثر مدیریت اجتماعات بشری است که از آن به عنوان مدیریت شهری یاد می‌کنیم. بسیاری از دستگاه‌های دولتی به عنوان اجزاء مدیریت شهری در حوزه وظائف خود، تکالیفی را تحت عنوان مقررات قانونی عام و خاص، بر عهده مردم نهاده و تخلف از آن را جرم تلقی می‌کنند. شهرداری، مدیریت جهاد کشاورزی، اداره منابع طبیعی، اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی، اداره تربیت بدنی و ... از جمله دستگاه‌هایی هستند که با شهروندان به طور مستقیم ارتباط داشته و عدم برنامه‌ریزی مناسب و عملکرد نا ثواب برخی از این دستگاه‌ها موجب گردیده تا بخش قابل‌توجهی از پرونده‌های متشکله در دستگاه قضایی مربوط به این دستگاه‌ها باشد.
طراحی و جانمایی ساختمان‌ها، توجه به مبلمان شهری و پارک‌های عمومی، ایجاد تفرجگاه‌های عمومی در اراضی جنگلی خارج از شهرها، تعیین حریم روستاها و اجرای طرح‌های هادی برای جلوگیری از تعرض به اراضی زراعی و باغ‌ها، تعیین حریم و مشخص نمودن محدوده اراضی ملی با تابلوهای هشداردهنده، گسترش فضاهای ورزشی و مدیریت بر اماکن ورزشی به نحو غیرانتفاعی، برگزاری جشن‌های ملّی و مذهبی با نگاهی فراتر از پر کردن اوقات فراغت، همه و همه از جمله اقداماتی است که بر عهده متولیان مدیریت شهری قرار داشته و اجرای صحیح آن می‌تواند نقش مؤثری در کاهش جرم ایفاء نماید. در این مقاله بر آنیم تا با بررسی وظائف و تکالیف برخی از دستگاه‌های دولتی، به نقش تأثیرپذیری کارکرد آنها بر پیشگیری جرم و نتیجتاً کاهش جرائم پرداخته و عملکرد آنها را مورد نقد و بررسی قرار دهیم.

کلیدواژه‌ها